در کوی عشق شوکت شاهی نمی خرند

میلاد ثامن الحج فرخنده باد

dar-koy-eshgh — Sun, 09 Nov 2008 14:56:18 GMT

اَللّهُمَ صَلِّ عَلي علي بن مُوسَي الِّرِضاالمَرُتَضي اَلاِمامِ التَّقيِّ النَّقيِّ

وَ حُجَتِکَ عَلي مَن فَوقَ الاَرضِ وَ مَن تَحتَ الثَّري اَلصِدّيقِ الشَّهيدِ صَلاةً کَثيرَةً

تآمَّةً زاکِيَةً مُتَواصِلَةً مِتَواتِرَةً مُتَرادِفَةً کَاَفضَلِ ما صَلَّيتَ عَلي اَحَدٍ مِن اَوليائِکَ

ميلاد هشتمين قبله دل‌ها

ثامن الحجج علي بن موسي الرضا المرتضي(ع)

بر عاشقان کويش فرخنده باد

مسلمانان جهان درسال 148 هـ ق، هديه اي بزرگ و الهي را دريافت نمودند و آن میلاد

هشتمین حجت خدا بود، نام مبارکش علي، لقب مشهور آن حضرت، رضا و کنيه معروف

ايشان، ابوالحسن است. پدر بزرگوارش، امام موسی بن جعفر، هفتمين امام شيعيان و مادر

آن حضرت بانويي پاکدامن و پرهيزکار به نام تکتم که بعدها طاهره ناميده شد.

همسر مکرمه حضرت رضا عليه السلام اُمّ ولًد مادر امام جواد (ع) است.

گل واژه های نور …

امام رضا (ع) میقرمایید که :

* هیچ بنده ‏اى حقیقت ایمانش را کامل نمى ‏کند مگر این که در او سه خصلت باشد:

دین‏ شناسى، تدبر نیکو در زندگى، و شکیبایى در مصیبت‏ها و بلاها.

* هر کس اندوه و مشکلى را از مومنى بر طرف نماید

خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش بر طرف سازد.

* حد توکل چیست؟ حضرت فرمودند:

اینکه با وجود خدا از هیچ کس نترسی.

* از ما نیست آن که دنیاى خود را براى دینش

و دین خود را براى دنیایش ترک گوید.

* نیکوترین مردم از نظر ایمان،

خوش خلق‌ترین و با لطفترین آنها نسبت به اهل خویش است.

آرزو داشتم سايه ای باشی بر سر لحظه های بی پناهم

dar-koy-eshgh — Fri, 24 Oct 2008 09:42:18 GMT

خدايا...

چه تنهايم در اين شبها ، و چه سرد و غمگين است

برهوت آرزوهايی که رنگ باخت و غنچه هايی که نشکفته پرپر شد

کجاست آن نغمه هستی که تا اذان صبح درِ گوشم می پيچيد ؟

در اين بيــکران تاريکی

خدايا خودت دلداريم ده

پناهم باش و تنهايم مگذار کمک کن

تا نقطه ای بيابم از جنس اميد

در ساحل آرامش ، بلکه بتوانم طلوع سحر را بيابم

امشب حس غريبی دارم

انگار تمام غصه های دنيا در دلم تلنبار شده است

انگار که يک دنيا حرف نگفته ، در گلويم قنديل بسته است

انگار يک آسمان ابر ، در چشمانم قصيد باريدن دارد

به اندازه تمام دوران کودکيم ، به يک آغوش گرم

به يک شانه پر مهر احتياج دارم که مامن و پناهگاهم شوند و آرامم کنند

خدايا !

نميدانم چه اتفاقی افتاده که اينقدر احساس تنهايی می کنم

شايد از تو دور شده ام که اينقدر تنهايی به من نزديک شده

شايد با تو غريبه شده ام که اينقدر ترس و وحشت با من آشنا شده

شايد ....

پروردگارا !

اگر خطا کرده ام ببخش ....

اگر گناه کرده ام بيامرز ...

اگر تو هم مرا برانی به کجا پناه برم

آغوش رحمتت را بگشا و کودک خطا کار قلبم را بپذير

که سخت از کرده اش پشيمان است و جز تو کسی را ندارد .

نازنينم!

بيا و مـگذار يکرنگی و رفقتمان پشت سايه های خاکستري فاصـله ها گم شود

و گلهای آرزوهايمان را خـزان دوری به يغما برد

دلتنگی های خودم را بـرای چه کسی زمزمه کنم

و آرامـش را در مطلع کدامين شعر بيـابم

من عاشقی را از گل های آفتابــگردان آموخته ام

زيرا هر جـا که تو باشی به آن سـو می نگردند

ای که صـدای تو، نوای دل انگيز زندگی!

امروز تو را می سـرايم

تويی که هنوز لالايی عاشقانه ات درِ گوشم هست

آرزو داشتم سايه ای باشی بر سر لحظه های بی پناهم

و همسفرم شو ی در سکوت جاده تنهايی

نياز من بودی و من نياز تو بودم، سوز نهان در ساز تو بودم

آرزو داشتم زير سقفی از مهربانی برای هم بوديم و همچون آينه

صداقت را نثار همديگر ميکرديم.

که من در زیر خاک سرد تنهایی , تنهایم !!

dar-koy-eshgh — Fri, 17 Oct 2008 17:30:18 GMT

خدایا !

تو دل بعضی ها را مشتاق دیدار خود می کنی

و آنان را به خواست و قضای خود

راضی و خشنود می کنی و آنگاه مژده رضایت

و خرسندی خود را به آنان می دهی

خدایا !

جسم من دشتی است

که بذر نیکی در آن می کارم

و با نام تو آن را آبیاری می کنم

تا گل عطرآگین وجودت در قلبم بروید

خدایا!

چون ماهیان که از عمق و وسعت دریا بیخبرند

فقط می دانم که معبود این دل خسته هستی

و اگر دیده از من برگیری

خواهم مرد

خدایا !

ما را هم تشنه دیدار خود کن .

ای کسانی که مامور دفن من هستید

هنگامی که من را دفن می کنید

دستانم را باز نگه دارید، تا همه بدانند که هنوز به آرزوهایم نرسیده ام

چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند که هنوز به آرزوهایم نرسیده ام

و دو قالب یخ همچون صلیبی بر روی قلبم بگذارید

تا با اولین تابش اشعه های خورشید آب شوند

و به جای مادرم بر روی قلبم بگریند

سکوتی است جاده انتظارم

تنهاست ستاره شبهای بی کسی ام

داغ دیده شدند اشک هایی که پا به پای رفتنت چکیدند

رها شدند کبوترهای خوش اواز زندگیم

دیگر از گذشته ، تنهایی و اشک هیچ نخواهم گفت

اما بگذار با آرامش این شب لحظه های بارانیم را

برایت با خاموشی چراغ دلم روشن کنم

رفتی مسافر من......

با رفتنت آغاز شد ثانیه به ثانیه تپش این تلخ تنهایی......

تقدس خیال من ، مرا ببخش

نمی دانم پس از مرگم که آید بر مزار من ؟؟

که بنشیند به سوگ من ؟؟

سیه چشمی , سیه بر تن کند یا نه !!

تو را سوگند به جان دلبرت

مرا هم یاد کن آن شب

که من در زیر خاک سرد تنهایی , تنهایم !!

برايت خوب ديدن خوب بودن خوب ماندن را ........

dar-koy-eshgh — Tue, 07 Oct 2008 13:12:18 GMT

الهى تاآموختن راآموختم

آموخته راجمله بسوختم

اندوخته رابرانداختم وانداخته رابيندوختم

نيست رابفروختم تا هست رابيفروختم!

سحرگاهان كه شبنم آيتى از پاك بودن

را به گلها هديه مى‎ ‎بخشد

به آن محراب پاكش آرزو كردم

برايت خوب ديدن

خوب بودن

خوب ماندن را

هر وقت دلت گرفته گريه کن

مي دوني چرا وقتي گريه مي کني آروم مي شي؟!

چون ا شکهاي سردت قبل از اينکه از مجراي چشم سرازير بشه

يه سري به قلبت مي زنه

بعد قلبت که خيلي داغه حرارتشو مي ده به اشکات

و اشکات گرم مي شن

اونوقت اشکات هم سرما شو نو مي دن به قلبت

اينجوريه که اشکات گرم مي شن و قلبت سرد

اين اندوه را

چگونه می توانم به ديگران بفهمانم

که قلبم کوچک است

برای عشق

و رمقی برای ادامه دادن ندارم؟

شقيقه هايم از درد

منفجر می شود

فهميدم... ديگر فهميدم

نمی توانم اين موضوع را

به ديگران بفهمانم که

بی تو نمی توانم زندگی کنم

برای تو می نویسم ...

dar-koy-eshgh — Sat, 27 Sep 2008 20:26:18 GMT

برای تویی که تمام تنهاییم پراز یادتوست

برای تویی که احساسم از آنِ وجود نازنین توست

برای تویی که تمتم هستی ام درعشق تو غرق شده

برای تویی که هرلحظه دوریت برایم مثل یک قرن است

برای تویی که سکوتت سخت ترین شکنجه من است

برای تویی که عشقت معنای بودنم است

برای تویی که غم هایت معنای سوختنم است

دوستت دارم خوب من .......

ما در ره عشق تو اسیران بلاییم

کس نیست چنین عاشق بیچاره که ماییم

بر ما نظری کن که در این شهر غریبیم

بر ما کرمی کن که در این شهر گداییم

وجدی نه که بر گرد خرابات برآییم

زهدی نه که در کنج مناجات نشینیم

نه اهل صلاحیم و نه مستان خرابیم

اینجا نه و آنجا نه چه قومیم و کجاییم

حلاج وشانیم که از دار نترسیم

مجنون صفتانیم که در عشق خداییم

ترسیدن ما چون که هم از بیم بلا بود

اکنون ز چه ترسیم که در عین بلاییم

ما را به تو سریست که کس محرم آن نیست

گر سر برود سر تو با کس نگشاییم

ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است

بردار ز رخ پرده که مشتاق لقاییم

دریاب دل شمس خدا مفخر تبریز

رحم آر که ما سوخته داغ خداییم

کاش بودی و می دیدی که چشمانم چگونه زیر این همه نامهربانی

چمباته زده و آرزوهایم آتش گرفته

ازمن مخواه احساسم را نابود کنم و صدای ترک خوردن

درونم را پشت دیوار روزگار خفه کنم

تو به دلتنگی من نظری ندادی و به اوج انتظارم التفاتی نمی کنی

اما من مطمئنم که روزی می رسد که حرفهایم

را از چشمان بارانی ام می خوانی

آن وقت، آن روز روز رنگین کمان احساس است

روزی که من دیگر پلکهایم را بر روی

جاده های بی سوار باز نخواهم کرد

از وقتی که عاشق شدم

dar-koy-eshgh — Mon, 22 Sep 2008 19:49:18 GMT

خدایا !

چه کسی شیرینی دوستی و محبت تو را چشیده و از آن زده شده تا به سمت فرد

دیگری برود ؟چه کسی به تو نزدیک شده و از انس و هم صحبتی با تو خسته شده

تا به دنبال انیس و مونس دیگری بگردد؟

خدایا !

ما را هم در میان کسانی جا بده که برای نزدیک شدن به خودت راهی پیش

رویشان باز کرده ای . ما را هم در شمار کسانی بگذار که برای محبت خود

برگزیده ای و برای دوستی با خود ،در نظر گرفته ای .

از وقتی که عاشق شدم

فرصت بیشتری پیدا کردم

فرصت بیشتری برای اینکه پرواز کنم و بعد زمین بخورم!

و این عالی است.

هر کسی شانس پرواز کردن و به زمین خوردن ندارد.

تو این شانس را به من بخشیدی

متشکرم!

یک روز ی در زندگی به وجود می یاد

که یک نفر جای یکی دیگه را برات می گیره

و جالب تر از همه اینه که نفر جدید را بیشتر از قبلی دوست داری

یک روزی در زندگی هم هست

که یک نفر جای دیگری را برات پر می کنه

اما باز هم دنبال نفر اولی

ولی هست روزی که در زندگی کسی جای کسی رو نمی گیره

فقط تو می مونی و تنهای خودنت

اما یک روزی در زندگیت هست

که نبود خدا را احساس می کنی

و جای همه را برایش خالی می کنید

ای تکیه گاه آرامش بخش !

آنگاه که نگاهت را به سوی چشم هایم با معجزه ی عشق چرخاندی

من صید عشق تو گشتم و در دام عاشقی

به جای دست و پا زدن آرام به صدای قلبم گوش دادم

مهربانم !

نگاهت پلک های مرا از حرکت باز ایستاد

و ضربان قلبم از یکنواخت زدن نجات داد و تو در وجود من

جایگاه عظیمی همچون شاهزاده بر تخت فرمانروایی پیدا کردی

و بر بلندای خانه قلبم نشستی و من همچون سربازی

سر به سجده ی عشق تو بودم و حال از تو فرمان می گیرم

ای مهربانم !

آغوش گرمت سردی تن رنجورم را خنثی می کند

و هنگامی که با عشق بر گیسوانم دست می کشی

و با برق نگاهت دلم را ناز می کنی من عطش عشق تو را

در درونم دو چندان می بینم و شوق دیدارت مرا امید زنده بودن می دهد

و من آسوده ، که در این دنیای بزرگ

قلبی به یاد من در جسمی پر از عاطفه می تپد

عزیز جان ! تمام وجودم به رهت وجودی نا قابل است در برابر عظمت تو

ای تکیه گاه آرامش بخش !

دوست دارم سر بر پنجره قلبت کوبم

و تو با مهربانی در به رویم باز و عشق مرا پذیرا باشی

دوست دارم دست در آستانت

و سر به شانه ات نهم تا لذت عاشقی را حس کنم

از عـــرش صدای ربنــا می آید

dar-koy-eshgh — Thu, 18 Sep 2008 12:10:18 GMT

وقتی که عقربه های ساعت از 12 می گذرد

وقتی زمین آرام می شود از تمام تلاش ها

وقتی شب ... پاورچین پاورچین به آسمان پا می گذارد

وقتی که با ستاره ها و خلوت شب تنها می شوی

آن وقت احساس می کنی نسیم خنک شب برایت پیام آورده

پیامی که پر است از عطر یاس و نرگس...پیامی که بوی نجـــوای خدا می دهد

پیامی که پر از قطره های ناب گلاب و پر است از لحظه های شیرین پرواز شبانه

و سکوتی دل انگیز و پر از راز

رازهایی آبی ، سبز و سپید

شب است و خلوت من با خدا

نمی دانم... چگونه از این خلوت بنویسم

تا می نویسم : من با خدا

اشک ها سرازیر می شود

آیا واقعا من با خدا بیگانه نیستم

خدایا

کاش آنقدر بزرگ بودم که می توانستم دست های تو را

که برای دوستی دراز شده بود بگیرم

لمس کنم و ببوسم

رسیدن ماه عزیز و پربرکت رمضان رو تبریک و تهنیت عرض میکنم

سر سفره های سحری و افطاریتون بعد از دعا برای سلامتی

و فرج امام زمان(عج) و شفای بیماران و حل شدن مشکل گرفتار ها و

اگر یادتان بود، از من هم یادی بکنید

لحظه لحظه های این ماه عزیز آسمانیست

از دستشون ندید که معلوم نیست سال دیگه باشیم یا................

از عـــرش صدای ربنــا می آید

آوای خوش خدا... خــدا می آید

فریاد.... که درهای بهشت باز کنید

مهمـــان خـــــدا، سوی خدا می آید

کاش دست های تو لمس کردنی بود...

کاش می توانستم "

سرم را در آغوش تو که مهربان تر و گرم تر از آن آغوشی نیست

بگذارم و زار زار گریه کنم ؛ برای خودم ، برای تمام کارهای بدی که کرده ام

برای تمام گل هایی که چیدم ،برای تمام شب هایی که با ستاره های

آسمانت قهر بودم؛ برای تمام یاکریم هایی که از روی دیوار پراندم

برای تمام وقت هایی که یادم رفت آسمان آبی است

که یادم رفت شقایق چه رنگی است؟

که یادم رفت سیب چه عطری دارد؟

خدایا... مرا ببخشای

به خاطر تمام روزهایی که پرواز نکردم

و مثل کبوتر های تو در آسمان آبی تو اوج نگرفتم

غرق نشدم و گم نشدم ... تا رها شدن

از این سحر به بعد

می خواهم با آبی آسمان آشتی کنم

می خواهم با عشق دوست باشم

می خواهم دست های ایمان را ببوسم و دست در دست تو... به اوج آسمان پرواز کنم

می خواهم آب را لمس کنم؛ می خواهم آبــــی شوم

خدایا !

دستم را بگیر

اگر تو نگیریشان، من می افتم... می شکنم و... می میرم

خدا؟ ممنونم که بار دیگر گذاشتی مهمون سفره ی رنگین ماه رمضانت باشم

ممنون که خودت توان روزه گرفتن و روزه دار واقعیت بودن رو بهم می دی

ممنون که دوباره لیاقت دادی شب های عزیز" قدر" رو تجربه کنم

با بخشودن است که بخشيده می شوم

dar-koy-eshgh — Tue, 16 Sep 2008 15:24:18 GMT

خدايا مرا موهبت آن عطا کن

تا به جای آسودن به ديگران آسايش بخشم

به جای اينکه ديگران درکم کنند درکشان کنم

به جای آنکه عشق دريافت کنم عشق بورزم

چون با فراموش کردن خويش

است که به همه چيز می رسم

با بخشودن است که بخشيده می شوم

و با مرگ است که زندگی

ابدی می يابم...

کاش هرگز به اين دنيا نيامده بودم

و حال که آمده ام کاش زودتر مرگم فرا رسد

آخر چگونه ميتوان در اين دنيا زندگی کرد ؟

دنيايی که در آن آدم ها روزی چندين بار عاشق می شوند

دنيايی که در آن عشق را تنها در ويترين کتابفروشی ها ميتوان يافت

دنيايی که در آن محبت و صداقت مرده و جای آنها را بی وفايی و دروغ گرفته

دنيايی که در آن دروغ عادت ، بی وفايی قانون ، و دل شکستن سنت است

دنيايی که در آن عشق را بايد به بها خريد !

تو می‌روی

و من فقط نگاهت می‌کنم

تعجب نکن که چرا گريه نمی‌کنم

بی تو، يک عمر فرصت برای گريستن دارم

اما برای تماشای تو، همين يک لحظه باقی است

و شايد همين يک لحظه اجازه زيستن در چشمان تو را داشته باشم

تو فکر اینم که چقدر قلب تو بزرگه

dar-koy-eshgh — Wed, 10 Sep 2008 19:41:18 GMT

خدایا!

انتظار زیادی نیست که ازت دارم

به خدایی خودت قسم که انتـــــظار زیــــادی نیست

من از تو هیچی نمیخوام

خدایا فقط اجازه نده که هرگـــــــز

این جمله را احساس کنم

که فراموشم کردی

خدایا تنها تو میدونی که در دل کوچیک آســــمونت چه میگذره

تنها تو هرشب به درد دلهای ناتمامم گوش می دی

تنها تو در دل تاریک شب ستاره های

اشـــــکم را دیدی که سوسومیزنند

ای خدای من !

چقدر دلم تنگ شده برای درد و و دل کردن باهــــــــــات

کمکم کن تا در تمام لحظه هــا در تمام ثانیه هایی که میان و میـرن

با تمام وجود به یاد تو باشم دستامو بگیروکمکم کن تا غرور

در دلم جا نداشته باشه و چشمامو رو به حقیقت نبندم

نمیدونم از اینکه دارم خودمو فریاد میزنم درســـته

یا نه اما اگر گهگاهی چند خطی از خودم می نویسم

به خاطر دلمه...ميدونستي؟فقط میتونم خودمـــــــو

با نوشته هام خوشحال کنم خدای مــــــــــــــــــن از

ديروزکه باهات حرف زدم وازدل نگرونيام گفتم

تو فکر اینم که چقدر قلب تو بزرگه و اینهمــــه

مهربونی که دلهره هامو با جون و دل گوش می دی

احساس می کنم وقتی باهات درد و دل می کنـــــم

چقدر قشنگ به حرفام گوش می دی وچــــــــــقدر

قشنگ لبخند میزنی. دوست دارم مثل همیشــــــه

اون چیزی که میخوام بهم بدی.منتظر جوابت هستم

تنها رهگــــــــــــــذر

این کوچه های خالـــــــــــــــــــــــی

من هستم تنها کسی کـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

اسیر این ثانیه هاست منـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

ازتنوع می گم از رنگی شادتر از سیاهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی

از حرفهایی که مثل خیالـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

گاهی دوست دارم در میـان ایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن

نوشته ها گم بشم و از یـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاد

ببرم تمام این حقیقــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

دروغین زندگی را ــــــــــــــــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*وفقط من و این نوشته هام باشیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم*

*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــ*

*ــــــ*

ما با خاطره هایمان

dar-koy-eshgh — Fri, 29 Aug 2008 12:49:18 GMT

خدایا

بارانت را بر این سرزمین بباران

که نامردمانش نه

که مردمانش تشنه اند

خدایا

گندمزارانت رادر این سرزمین برویان

که نامردمانش نه

که مردمانش گرسنه اند

این مردم را دوست داشته باش که بی آنکه

چیزی بر لب بیاورند تو را دوست می دارند

هنگامی که جواب راست ترین مردمانش

گل های سرخ ... است

کجا...

زمین دارد از خورشید دور می شود

ماه از زمین

ستارگان از اسمان

و ما با خاطره هایمان

از یکدیگر...

از یاد خیلی چیزها اشک میریزم
به یاد خدایی که در اوج خداییش تنهاست
به یاد خدایی که در اوج عظمتش نمیپرستندش
به یاد شیطانی که در اوج شیطنتش خیلی ها دنبال می دوند
به یاد بنده ای که در اوج بنده ایش احساس خدایی میکند
به یاد گناهی که در اوج لذتش تباهمان می کند
به یاد عبادتی که در اوج مقامش انجامش نمی دهیم
به یاد توانایی که در اوج تواناییش خدایش را فراموش می کند
به یاد ناتوانی که در اوج ناتوانیش خدا را دارد
به یاد عاشقی که در اوج عشقش رها می شود

و تنها کاش این یاد ها نبود ....

بگذار به جای اینکه دعا کنم تا از خطر ایمن باشم

بی مهابا به مصاف آن بروم.

بگذار به جای اینکه برای تسکین دردم التماس کنم

توانایی غلبه بر آن را داشته باشم.

بگذار به جای اینکه در جبهه نبرد زندگی دنبال متحد

بگردم به توانمندیهای خود متکی باشم.

بگذار به جای اینکه نگران خود باشم دل به صبری

ببندم که آزادی ام را نوید می دهد.

عطایی کن تا از بزدلی فاصله بگیرم و رحمت تو را

نه تنها در موفقیتهایم بلکه آن را همچنین در

شکستهایم احساس کنم.

چه وقت دوباره میخندم به روزگاری که خوش است نمیدانم

اما میدانم خسته ام از راهی که تو پیش رویم باز کردی

پاهای پینه بسته ام مینالد از این راه بی انتهای بیرحم

به نفسهای بند آمده ام بنگر شرم نکن تو را بخشیدم

خوب میدانی که دیگر فاصله ای برای نزدیک شدن نمانده

این طوفان را میبینی که چطور ویران کرد دنیای آرام مرا

زمهریر دروغها واشتباهات به ظاهر ناخواستهء تو بود سنگدل

به چه بهانه ای آرام کنم نق نق این کودک بهانه گیر دل را

چرا آتش زدی بر هرچه ساخته بودم با همین دستهای تهی

نه به حرمت خد ا هم که شده نفرینت نمیکنم باور کن

زندگی کن هر طور که هستی ومیپسندی مرا هم فراموش کن

وقتی برای به تو اندیشیدن نمانده باید به داد این زخمها برسم

برایم دعا کن همانطور که من دعایت کردم خالصانه وبی کینه‌‌